Pierre Vreysen & Griet Hutsebauthealers

Wetenschappelijk bewijs: hersenbloedingen

Oproep aan de medische wereld

Contacteer ons

stress en emotionele blokkades

" gebruik nu eens eindelijk je verstand! "

Hoe ontstaan emotionele blokkades in de aura?

 

" Aldus is emotionele intelligentie een onmisbaar ingrediënt voor de instandhouding van een goede gezondheid en de bestrijding van ziekten. (...) Terwijl verstandelijke intelligentie ons meestal tot mentalisatie en een mentale creatie van emotie aanzet, helpt emotionele inteligentie ons af te komen van een aantal nadelen van mentalisatie en de mentale creatie van emoties. " ( Amit Goswami in " De kwantumdokter - De nieuwe wetenschap van gezondheid en genezing "

 

" We dienen onder ogen te zien dat we het vitaallichaam ( = energielichaam of aura ) veel te lang hebben genegeerd. De gevolgen treden op grote schaal aan het licht in de vorm van lichamelijke en psychische ziekten. Als samenleving kiezen we voor een relatief emotioneel isolement, omdat we niet meer met emoties weten om te gaan. Het is veel gemakkelijker zuiver mentale relaties met elkaar te hebben, via het internet. De enige uitzonderingen die we toelaten, zijn emoties in verband met seks, en reacties op andermanse negatieve emoties met een sterk instinctief karakter. Dit alles zal moeten veranderen. " ( Amit Goswami in " Creatieve Evolutie - Darwinisme en Intelligent Design " )

 

Emotionele spanningen of blokkades ontstaan in de aura doordat de mens een conflict ervaart tussen wat zijn verstand en wat zijn gevoel over een bepaalde levenskwestie te zeggen hebben. De meeste mensen krijgen als kind vaak te horen: "Gebruik nu eens eindelijk je verstand!" Wij worden door de maatschappij, de opvoeding èn het onderwijs voortdurend geconditioneerd om vooral naar ons verstand te luisteren, want dat "voelt" aan als veilig en betrouwbaar. Ons verstand hebben we dus doorgaans wel vrij goed leren en mogen ontwikkelen maar laat het nu nèt het gevoel zijn waarmee de meesten hun hele leven overhoop liggen. Met gevoel(ens) in het reine komen, blijft voor heel wat mensen een lastige kwestie en is bovendien ook vaak nog een taboe. Wij weten ( of liever voelen ) nog steeds niet goed hoe wij tot meer harmonie in ons soms vrij complexe gevoelsleven kunnen komen. Ons verstand probeert heel vaak het laatste woord te krijgen in gevoelskwesties en die twee blijven dan botsen. 

 

In welke situaties bouwen we emotionele spanningen op ?

 

We betrappen onszelf er, bijvoorbeeld, regelmatig op dat we geen nee durven zeggen ( ons verstand legt ons dit op ) om anderen niet te kwetsen ( " wat gaan ze anders van ons denken of zeggen " ). Maar diep vanbinnen ergeren we ons steendood ( al durven we dit gevoel zeker niet te tonen ) aan àl die anderen èn ook aan ons eigen gebrek aan eerlijkheid of moed. Mensen hebben het er dan ook nog extra moeilijk mee dat ze merken dat de omgeving maar al te gretig gebruik of misbruik maakt van hun gebrek aan assertiviteit: " Vraag het maar aan haar, die durft toch geen nee te zeggen ..."  Dàt creërt zoveel chronische spanningen die niet alleen ons goed gevoel aantasten en onze aura belasten maar ook op lichaamsniveau storingen, blokkades en ziekten kunnen veroorzaken. 

 

Het " positief denken" wordt mensen aangepraat door o.a. lifestyle-magazines en spirituele boeken. Waarom hebben we het hier over " aangepraat " ? Op zich is het natuurlijk zeer waardevol en zelfs cruciaal dat onze gedachten zo positief mogelijk zijn. Wanneer deze echter in schril contrast staan met hoe we ons ècht vanbinnen voelen dan liegen we onszelf gewoon wat voor ( zelfs zonder dat we het beseffen ) en ook dat levert spanningen op. Zelfsuggestie ( jezelf inprenten: " ik voel me goed " ) mag niet in schril contrast staan met iemands innerlijke realiteit ( " ik voel me helemààl niet goed in mijn vel maar ik zou het wel heel graag WILLEN " ) want anders blijft het een opdracht of impuls die vanuit het verstand komt en dan heeft het geen enkele positieve uitwerking.   

 

Daarnaast hebben we tijdens de opvoeding en op school weinig of zelfs helemaal niet geleerd om om te gaan met ( laat staan te werken aan ) al onze eigen vervelende of zelfs kwalijke trekjes. De meesten van ons kiezen er trouwens voor om deze minder fraaie kantjes een leven lang weg te stoppen of te camoufleren zowel voor onszelf als voor de anderen. En wèèr ontstaan spanningen... Daartegenover staat dat we - om het samenleven met anderen leefbaar te houden - door de maatschappij sterk aangemoedigd of beter gezegd geconditioneerd en gedisciplineerd worden om te schaven aan onze " lagere persoonlijkheid " . Het " we moeten toch onze goede kant en onze goede wil tonen " creëert spanningen binnen in onszelf en in onze relaties met anderen, omdat het meestal regels zijn die ons opgelegd worden. Wanneer we ons allerlei regels, wetten en ook en vooral morele of religieuze principes ( vb. de tien geboden ) of deugden eigen ( moeten ) maken, komt dit niet altijd vanuit ons hart. We betrappen onszelf erop dat we ons op ons paasbest tonen omdat dat van ons verwacht wordt en bij sommigen vertaalt dit zich zelfs non-stop in een leven van " schone schijn ". Dit is heel wat anders dan op een bewuste en positieve manier ( vanuit een innerlijke overtuiging ) aan onszelf werken. Het is opvallend hoe deze laatste manier tot meer eenheid en verdraagzaamheid tussen mensen leidt ( het besef dat we samen-leven en samen-streven op het pad van onze evolutie als mens ) en het veroorzaakt zelden of nooit spanningen in de aura. Minder conflicten in onszelf betekent automatisch ook minder conflicten met onze omgeving.

  

Nog moeilijker dan op een bewuste manier met onze minder positieve eigenschappen leren omgaan, is onszelf graag ( leren ) zien. Dàt is pas moeilijk, dat blijft voor heel wat mensen een levenslange struikelblok en een grote bron van spanningen. Voor velen ruikt het zelfs - en daarin zijn we ook geconditoneerd - naar egotripperij, narcisme en egoïsme. Anderen gaan er dan weer van uit dat het begrip " zelfliefde " betekent dat wij onszelf ( en anderen ons ook ) moèten aanvaarden zoals we zijn ( " ik ben nu eenmaal zo " ). Jezelf graag zien, mag echter nooit verward worden met een tè grote toegeeflijkheid naar het eigen zwakke IKJE toe ( " ik kan er niets aan doen, het is sterker dan mezelf " ) maar mag zeker ook niet verward worden met zelfzucht of zelfgenoegzaamheid ( " ik vind mezelf goed genoeg ( of eigenlijk beter ... ) zoals ik ben ( ... dan de anderen " )). Echt en oprecht zelfbewustzijn en zelfliefde hebben met beide houdingen totaal niets te maken. Ook al hebben de meesten van ons het niet of nauwelijks geleerd, toch is het essentieel in ons leven: " ik ben belangrijk en ik wil me goed voelen ". Hoe kan een relatie immers harmonieus zijn als we niet eerst in liefde en harmonie leven met onszelf? Deze filosofie en mantra van " het goed gevoel " geldt natuurlijk ook voor alle anderen die ons pad kruisen.   

 

Ondanks het feit dat de individuele vrijheid en ontplooing in de Westerse wereld nog nooit eerder zo groot zijn geweest, is het zo dat veel ( ja, ook veel nieuwe ) mannen en steeds meer " ultra-moderne " vrouwen  - in hun relatie met elkaar - worstelen met de beleving en het tot uitdrukking brengen van hun meest innerlijke gevoelens. Of het nu vanuit een geloof ( meer een houvast zoekend ) in de superioriteit van het verstand ontstaan is of vanuit de angst om zich emotioneel bloot te geven ... veel mensen verzegelen en verzieken bewust of onbewust hun hart en daardoor doen ze ook hetzelfde met het hart van hun geliefden of van de naaste omgeving. Het hart wordt daardoor steeds meer een schuilkelder van gevoelens die niet beleefd, getoond of gedeeld mogen worden ( " we gaan met onze gevoelens toch niet te koop lopen " ). 

Heel wat sterke gevoelens zijn zeer hardnekkig en ze laten zich niet wegdrukken of ze verdwijnen niet zo maar op het commando van de spreekbuis van de ego-persoonlijkheid: het verstand. Ze duiken wel eens onder en verenigen zich dan in wat we met een vleugje beeldspraak ondergrondse verzetsbewegingen zouden kunnen noemen. En de ( emotionele ) uitbarsting(en) la(a)t(en) meestal niet lang op zich wachten.

Er is een onmetelijk groot verband tussen bijvoorbeeld langdurig onderdrukt(e) verdriet, onmacht, frustratie, een allesverterend schuld- of leegte- of minderwaardigheidsgevoel enerzijds en ( op de duur fysiek voelbaar ) hartzeer anderzijds. Het is een kwestie van tijd vooraleer niet alleen het fysieke hart ( het hart is veel meer dan een pomp, het is een gevoelsorgaan ) maar ook de rest van het lichaam hier onder beginnen te lijden. Lichamelijk en emotioneel evenwicht in onszelf ontstaan pas wanneer ons verstand en ons gevoel min of meer in harmonie met elkaar kunnen samenleven. Het verstand is niet superieur aan het gevoel: het leven geeft ons dagelijkse oefeningen in de balans zoeken. 

 

Trouwens niet alleen op individueel maar ook op collectief niveau hebben meer dan 20 eeuwen " beschavings "geschiedenis ons getoond dat de mensheid voortdurend blijft struikelen ( en oorlog voeren ) over wat we " de primitieve emoties en driften " noemen: angst, hoogmoed, hebzucht, wedijver, egoïsme, geldzucht, jaloezie, verdeeldheid en zeker niet te vergeten ... macht (over de natuur en de medemens ). Het dagelijkse journaal leert ons dat de spanningen tussen buurlanden en tussen plaatselijke bevolkingsgroepen zeer hoog kunnen oplopen. De lagere driften en emoties verdwijnen ook hier niet zomaar door er een beschavingslaagje van wetten en regels omheen te leggen( geciviliseerde mensen gebruiken toch in alle omstandigheden hun verstand?! ). Er zijn meer dan genoeg confronterende verhalen en boeken geschreven ( vb. " Lord of the Flies " ( " Heer der Vliegen " ) van William Golding - Nobelprijs Literatuur )) over wat er gebeurt als dat keurige vernislaagje in bepaalde crisissituaties afgepeld wordt. De ware aard en emoties van mensen en volkeren komen dan boven en niets houdt dat nog tegen.

Er zijn echter wereldwijd ook spirituele volkeren, zoals het Tibetaanse volk, de monniken en hun geestelijke leider de Dalai Lama bijvoorbeeld, die zich ondanks 50 lange jaren van dagelijkse onderdrukking, ontbering, vernedering, opsluiting en marteling door de Chinese overheid als een zeer groothartig, warmhartig en vooral inspirerend volk blijven opstellen ...

 

Elke dag aan jezelf werken is een must voor wie mooie en sterke karakter- en persoonlijkheids-kwaliteiten wil ontwikkelen. De Tibetaanse boeddhisten hebben dat hogere zielen-niveau niet cadeau gekregen: generaties lang werden en worden ze daarin - maar niet op een dogmatische manier - onderwezen en het is hun natuurlijk verlangen en streefdoel geworden om innerlijke vrede te bewaren. Dat maakt dat ze zo'n mooie uitstraling ( aura ) hebben. En mededogen naar anderen toe...

 

Praktijkervaring: In onze praktijk leren we mensen om een andere kijk te krijgen op de soms verwarrende, soms pijnlijke, tegenstrijdige, onbegrepen en de vele onderdrukte en onverwerkte gevoelens en emoties die zij in hun leven ervaren. Spanningen in de aura ontstaan wanneer het gevoel en het verstand met elkaar overhoop liggen in allerlei (vooral gevoels)kwesties. Ook wie een laag zelfbeeld of een te groot hart heeft - en dat laatste ervaren mensen meestal eerder als een belemmering dan als een bron van vreugde - heeft meestal alleen nog maar in theorie geleerd om voor zichzelf op te komen. Heel wat meer mensen dan men denkt, lijden aan een schrijnend gebrek aan zelfliefde: " alles/anderen is/zijn bijna altijd belangrijker dan ikzelf " . In onze praktijk krijgen we vaak vrouwen over de vloer die zich voortdurend - zelfs al gebeurt dit vanuit de diepte van hun hart - wegcijferen voor hun kinderen. Gelukkig komen de meeste moeders tot het besef dat meer tijd en aandacht voor zichzelf er toe leidt dat zij zich heel wat beter in hun vel voelen, wat uiteindelijk ook positieve vruchten afwerpt voor het hele gezin. Mannen of vaders die hun gevoelens moeilijk kunnen tonen - en dat zijn er ondanks de nieuwe-man-trend nog veel te veel - gaan gemakkelijker en spontaner uiten " wat er op hun lever ligt ", in plaats van zich kwaad te maken of dicht te klappen of weg te lopen tijdens discussies. Kinderen die lijden onder de pesterijen op school of jongeren die worstelen met ( de vooroordelen omtrent ) hun geaardheid... het veroorzaakt deuken in hun nog kwetsbare persoonlijkheid en bijgevolg dus ook spanningen in hun aura en vervolgens leidt het tot allerlei psychosomatische klachten. Het is ons streefdoel om kinderen en jongeren bij te brengen dat ware kracht niet ligt in hardheid maar in weerbaarheid: in liefde opkomen voor jezelf.

 

Door de jarenlange ervaring in ons werk met de " blokkades " in de aura en de daardoor veroorzaakte storingen in de gezondheid van mensen, is het voor ons vanzelfsprekend geworden om de volgende levensbelangrijke en gezondheidsbevorderende filosofie te promoten: " ik ben belangrijk en ik wil me goed voelen ". Hierdoor ontwikkelen zowel mannen, vrouwen, kinderen - op hun niveau vertaald natuurlijk - als jongeren die bij ons komen op termijn veel minder emotionele ballast in hun aura. Het blijft natuurlijk essentieel dat mensen respect opbrengen voor het feit dat de anderen in hun eigen leven ook de hoofdrol willen en moeten spelen. Het is dus niet de bedoeling dat men zich de belangrijkste rol toeëigent in het leven van iemand anders - en die andere(n) la(a)t(en) dat " in naam van de liefde " wel eens toe - want anders veroordeelt men hem of haar tot levenslang(e) dienstbetoon of afhankelijkheid. Dagelijks ontmoeten wij mensen die slechts een bijrol spelen in hun eigen leven en zij hebben zelfs nooit leren luisteren naar dat kleine stemmetje vanbinnen dat zich daar tegen verzet, met vaak onderhuidse spanningen als gevolg. Velen bijten zich ook levenslang vast in onomkeerbare gebeurtenissen ( vb. de dood van een geliefde ) die ze natuurlijk per definitie nièt kunnen veranderen maar doordat ze hiertegen in opstand blijven komen, veroorzaakt dat enorm veel spanningen. Anderzijds hebben ze dan weer vaak de moed niet om diè zaken aan te pakken die ze wèl kunnen of moeten veranderen (vb. het beëindigen van een destructieve relatie ), met als gevolg ... nieuwe spanningen.  

  

Tijdens de wekelijkse behandeling kunnen we deze ( spanningen = ) negatieve energieën uit de aura van mensen verwijderen en door gesprek en met behulp van de energie kunnen we er helpen voor zorgen dat hun ( aura = ) energieveld sterker en mooier wordt ( dit vertaalt zich in een opvallend krachtiger persoonlijkheid en een duidelijker grenzen trekken naar anderen toe ). 

Onze beste resultaten vloeien natuurlijk voort uit een samenspel van onze èn ook hun inspanningen. Een minderheid van mensen die bij ons komen, wil echter totaal geen moeite doen om emotioneel weerbaarder te worden ( " ik ben en ik blijf een slachtoffer " ) en laat het allemaal graag aan therapeuten en hun therapie over. Het is vanzelfsprekend dat de resultaten dan beperkt blijven tot " dweilen met de kraan open ". Ook wij kunnen nooit efficiënt genoeg spanningen uit iemands aura weghalen als hij of zij er vliegensvlug in slaagt om er nieuwe aan te maken. Het is niet evident voor sommigen om zich goed en gezond te ( willen ) voelen, voor zichzelf op te komen of om oud zeer los te laten,... En natuurlijk vraagt dat tijd en geduld, zo lang de bereidheid er maar is, komen we er wel. We lezen hierover in het boek " Het innerlijke medicijn " van Thierry Janssen, Belgisch chirurg, psychotherapeut èn overtuigd van de werkzaamheid van alternatieve geneeswijzen ( in dit boek pleit hij voor een subtiel evenwicht tussen lichaam en geest ):

 

" Als een zieke zich bewust is van zijn eigen preventieve en geneeskrachtige vermogens, dan behoudt hij enige macht over de ziekte en kan hij een zekere autonomie handhaven met betrekking tot de verzorgers van zijn ziekte. Dit is belangrijk. Zowel in het kader van de conventionele geneeskunde als in dat van de alternatieve en complementaire behandelingsmethoden bestaat er immers een kans dat er een afhankelijkheidsrelatie ontstaat tussen de zieke en de verzorger. "

TOP

de controlemechanismen van het verstand

In gevoelszaken gedraagt ons verstand zich meestal als een meester in de oplichting. Ons verstand en ons lager ik ( ego ) kunnen het uitstekend met elkaar vinden en samen proberen zij ongewenste gevoelens binnen veilige, vertrouwde en controleerbare ( lees: rationele ) banen te leiden. Ons Hoger Ik en het energieveld dat onze aura is, trappen echter niet in de controlemechanismen van het verstand en daarom zit de aura van zo veel mensen vol spanningen die ontstaan zijn door een conflict tussen hun gevoel en verstand. Het gaat er niet om dat het gevoel belangrijker is dan het verstand. Nee, beiden maken deel uit van ons mens ‐ zijn. Het gaat er vooral om om meer evenwicht te vinden tussen deze twee grootmachten in ons leven, in onze relaties, in onze dagelijkse bezigheden. Hoe? In rationele kwesties vooral je verstand ( en ook vaak je intuïtie ) gebruiken en in emotionele kwesties eerlijk naar je eigen en andermans gevoelens durven kijken en er eerlijk mee omgaan. In de complexiteit van menselijke relaties moeten ons voelen, ons zeggen en ons doen meer op één lijn staan. Meermaals verloochenen mensen hun eigen gevoelens of hun eigenheid uit vrees voor kritiek van of afwijzing door anderen. Telkens er in hun binnenste een heel luid “nee” klinkt, maar mensen de moed niet hebben om in liefde voor zichzelf op te komen, verloochenen ze zichzelf. Pas wie aan een gezond zelfbewustzijn en een goed gevoel gewerkt heeft, ondervindt dat hij steeds minder een speelbal wordt van destructieve emoties.

TOP

" gedachten zijn krachten "

In onze praktijk ervaren we dagelijks dat storende denk ‐ en gevoelspatronen bij mensen negatieve trillingen veroorzaken die eerst in hun aura gaan zitten en vervolgens op gevoelige plaatsen in hun lichaam storingen veroorzaken ( vb. maag is gevoelig voor zenuwen; de dagelijkse gedachte “het ligt zwaar op de maag” vertaalt zich eerst in het energieveld rond de maag om vervolgens de werking van de maag zelf te ondermijnen ). Deze spanningen kunnen ook op symbolische plaatsen in het lichaam zitten. Zo noemt men de lever in de Oosterse geneeskunde het orgaan van de zorgen: de gedachte “het ligt op mijn lever” is dus mèèr dan zo maar een uitdrukking. Daarnaast hebben mensen die constant pijn hebben, ook nog de automatische reflex om de pijnplaatsen in het lichaam te verwensen : “die stomme ( en ze bedoelen eigenlijk: vervelend pijnlijke) knieën“. In elk van deze situaties geldt de energiewet: "gedachten zijn krachten". Wat wordt daarmee bedoeld? De aura neemt elke krachtige verwensing aan als een realiteit. Rond bijvoorbeeld het hoofd ( wanneer je het gevoel hebt dat je hoofd een schietschijf wordt doordat men verwijten naar je kop slingert ) ontstaat een gevoel van druk of steken waardoor heel vaak spanningshoofdpijn ontstaat.

We mogen onze problemen en negatieve emoties dus nooit associëren met ons lichaam of met onze gezondheid. Onze Nederlandse taal ( vooral het taalgebruik van Vlamingen ) bevat tientallen van deze " schijnbaar onschuldige " uitdrukkingen die natuurlijk veel minder onschuldig zijn dan men denkt. Zeggen of denken of het gevoel vasthouden " het hangt mijn keel of mijn voeten uit " veroorzaakt na verloop van tijd een irriterende spanning in de aura rond de keel of de voeten. Iedereen is vertrouwd met het begrip " psychosomatische klachten " : deze ontstaan doordat " de geest zich uitdrukt in de stof ". Spanningen die zich wààr dan ook in de aura ophopen, worden aanvankelijk omgezet in (energie)blokkades die fysiek vervelend aanvoelen maar die uiteindelijk tot allerlei ( ernstige ) lichamelijke ziekten kunnen leiden. Denk maar aan het verband tussen levenslange " hartzeer " en sommige gevallen van hartblokkades of hartaderbreuken

We zeggen natuurlijk niet dat èlke kwaal zo ontstaat maar de verbinding tussen geest en lichaam wordt nog steeds sterk onderschat bij de studie en de behandeling van bepaalde ziekten. Het werkterrein van de klassieke geneeskunde heeft zich in verscheidene specialismen opgesplitst en dit terwijl lichaam en geest zich eigenlijk niet zomaar laten opdelen in vakjes. Het geheel ( van de mens en zijn lichaam èn brein ) is veel meer dan de som van de (onder)delen. Men gaat vaak voorbij aan het feit dat heel wat ziekten een diepere ( spirituele ) oorzaak kunnen hebben dan wat gezien wordt als louter en alleen technische mankementen en functiestoornissen van het lichaam. Onverwerkte emoties ( vooral gevoelens van verdriet, onmacht, wanhoop, woede, schuld en angst ) kunnen bijvoorbeeld de spijsvertering of de natuurlijke weerstand van het lichaam volledig verstoren en lamleggen. Toch beperken veel therapieën zich tot " dweilen met de kraan open ": men pakt de gevolgen aan en voor de oorzaak " moet men zich maar wenden tot de psycholoog of psychiater " . Het voordeel van de holistische geneeskunde ( de mens als één geheel en elke behandeling wordt bijgevolg gezien als een totaalbehandeling ) is dat mensen er op gewezen worden dat ze hart, ziel, geest èn lichaam zijn. De intelligentie van het lichaam en de wijsheid van het hart moeten door elke " zieke "  en elke behandelende therapeut geraadpleegd worden. Bij ziekten zoals kanker en bij bepaalde auto-immuunaandoeningen blijft er bijvoorbeeld ook die éne cruciale vraag: waarom ontspoort het intelligente lichaam en keert het zich tegen zijn eigen afweersysteem? Wat is zo krachtig dat het zo'n chaos kan veroorzaken op gezondheidsvlak? Natuurlijk spelen lichamelijke, erfelijke èn/of milieufactoren ( o.a. Tsjernobyl ) een grote rol maar niet zelden gaat het om een gevoelsleven dat al jàren volledig uit balans is ( dit geldt natuurlijk niet voor jonge kinderen met kanker ).

 

Zolang biologen, medische wetenschappers en sommige therapeuten de eng-materialistische visie blijven verdedigen dat onze emoties uitsluitend bestuurd worden vanuit ons brein en niet meer zijn dan het produkt van de ( goede of minder goede ) werking van een stelletje hormonen, zal de impact van emotionele blokkades op de gezondheid van het fysieke lichaam nooit volledig juist ingeschat kunnen worden. De aura van de mens IS zijn geesteslichaam, zijn gevoelslichaam en daarin zitten alle positieve en negatieve (gevoels)ervaringen opgeslagen. En het fysieke lichaam luistert onophoudelijk en zonder aarzelen naar de sterke impulsen van dat geestelijke lichaam, de aura. In de oeroude wijsheid: " een gezonde geest in een gezond lichaam " verwijst " geest " dus naar veel meer dan enkel de hersenen of het denken van de mens. Met het oog op een mooie, krachtige aura is het belangrijk om te waken over de zuiverheid van al onze gedachten en emoties. Positieve gedachten en gevoelens creëren een mooie aura ( uitstraling ) ... en dus ontwikkelt men een grotere kans op een goede gezondheid.

 

Praktijkervaring: We horen mensen in onze praktijk soms uitroepen: " Ik ga er aan kapot ". Het is niet onwaarschijnlijk dat dit vroeg of laat ook letterlijk gebeurt. Ook het begrip " pisnijdig zijn " is niet zo maar een hol begrip. In onze praktijk krijgen we vaak te maken met mensen die emotioneel zo geblokkeerd raken ( cfr. connectie blaas en nieren met emoties ) dat zij naar het ziekenhuis moeten omdat ze niet meer kunnen plassen. Wanneer er dan een medisch onderzoek volgt, is de diagnose van de dokter: " de klachten zijn wel reël ( de pijn is zichtbaar niet te harden ) maar de oorzaak is onbekend ". Emotionele spanningen in de aura zijn namelijk ( nog steeds ) niet meetbaar, de gevolgen wèl. Eenmaal terug thuis ondervinden de meeste van deze mensen trouwens dat de klachten - ondanks de zware pijnstillers - min of meer blijven aanslepen. Hoe komt dat? De negatieve energieën in de aura die de blokkades op fysiek niveau veroorzaken zijn immers nog steeds niet verdwenen. Pas wanneer wij deze spanningen verwijderen uit iemands aura, verdwijnen ook de fysieke klachten. De medische wetenschap aanvaardt niet - wegens gebrek aan bewijzen - wat er bijvoorbeeld ook gebeurt bij mannen die hun ongenoegen dagelijks associëren met hun geslacht: " het hangt mijn...uit! ", je hoort het sommige mannen een paar keer per uur zeggen.

In onze praktijk hoorden we Gerard ( 67 jaar ) uitgebreid het relaas doen over zijn nachtelijk ziekenhuisbezoek - omwille van helse pijnen ... aan zijn geslacht - en hoe zelfs morfine de pijn onvoldoende kon stillen. Het bleef voor de dokters ( die nochtans wel overtuigd waren van zijn hevige pijn ), na het scanonderzoek, een groot vraagstuk waardoor die pijn dan wel veroorzaakt werd. En het bleek een nog groter raadsel te zijn waarom zelfs zo'n superkrachtig verdovend middel als morfine de pijn niet de baas kon. Dit is echter niet abnormaal want zo krachtig kan de inwerking van spanningen op het fysieke lichaam ervaren worden.

 

Geleidelijk bouwen de meeste mensen de emotionele ballast telkens weer op in hun aura waardoor zich het scenario van de mysterieuze pijnen keer na keer herhaalt: dan eens hebben ze pijn aan de maag, dan aan de keel ( " het komt mijn strot uit " ) of ze hebben het gevoel van een ( al dan niet vindbare maar voortdurend voelbare ) krop in de keel ( " iets opkroppen " ), dan weer aan hun rug ( " ze hebben een mes in mijn rug geplant " ) of in hun darmen ( " ik heb er mijn buik van vol " ), of in hun spijsvertering in het algemeen ( " ik word er kotsmisselijk van ", " ik ben het kotsbeu " ), of in hun gewrichten ( " ik krijg het op mijn heupen " ),... en telkens is het verdict van de dokter: " oorzaak onbekend "... Mensen weten meestal - bewust of onbewust - wel beter maar het zint hen niet dat hun lichaam verraadt wat zij hun hele leven wanhopig proberen weg te drukken en weg te stoppen voor zichzelf en voor anderen.

 

Op regelmatige basis grote schoonmaak houden in zowel onze ( vaak ) negatieve denk- als voelpatronen is geen overbodige luxe. Anders dreigen onze geest en onze aura een echte gifpoel van destructieve energieën te worden en wordt onze gezondheid hierdoor geleidelijk steeds meer ondermijnd. Chronische negativiteit ( verdriet, kwaadheid, schuldgevoelens,...) in denken en/of voelen leidt tot een negatieve uitstraling en tot chronische kwalen, niet alleen bij jezelf maar ook bij geliefden of collega's die dagelijks mee onder die negativiteit gebukt gaan. Sommige mensen zijn zo verzuurd ( denk maar aan de krachtterm " azijnpisser " ) of haatdragend geworden dat hun (aura)uitstraling een giftig bad wordt waarin zij hun hele omgeving onderdompelen. Dat is ook niet meetbaar maar wel voelbaar en soms zelfs tastbaar: " men mijdt deze mensen ... als de pest want de spanning is om te snijden ".

Gelukkig zijn er ook heel wat mensen met een oprecht liefdevolle uitstraling en ook al is dat evenmin meetbaar, toch blijken deze mensen een soort vuurtoren ( met niet alleen licht- maar ook warmte-uitstraling ) te zijn voor anderen. Een positieve of een negatieve uitstraling ( aura )? Aan ons de keuze... Zoals de Russische wetenschapper Dr. Konstantin Korotkov het ons zo mooi toewenst op zijn website: " I wish you health, success in creation and let your Aura glow ".

TOP
Alle rechten voorbehouden Pierre Vreysen - Webontwikkeling en webdesign door Webdoos