Problemen met Weerstand
Mexicaanse griep ( " H1N1 - griep " ) ... het accent ligt in onze praktijk op het optimaliseren van de weerstand van het lichaam "
" De uitbraak van Mexicaanse griep wordt door alle nationale overheden ernstig genomen. Dit blijkt onder meer uit een statement van de Wereld Gezondheids Organisatie ( WHO ) waarin ze de epidemie beschrijft als bijzonder zorgwekkend en alle overheden aanbeveelt om maatregelen te nemen." ( Mexicaanse-griep.be )
Men verwacht dat er in ons land eind augustus ( einde zomervakantie ) 2009 een piek in het aantal besmettingen zal komen. Er zijn nog steeds veel onopgeloste vragen mbt. deze griep en de efficiënte aanpak ervan maar het is toch belangrijk dat mensen - nààst alle klassiek-medische ( voorzorgs - ) maatregelen - het natuurlijke afweersysteem van hun lichaam zo goed mogelijk trachten te versterken. En dat kan in onze praktijk.
Eerst een beetje theorie. In het " Medisch handboek " van Merck Manual ( tweede geheel herziene editie ) ( Bohn Stafleu van Loghum ) lezen we over de biologie van het afweersysteem: " De functie van het afweersysteem ( immuunsysteem ) is bescherming van het lichaam tegen vreemde of gevaarlijke stoffen die het binnendringen. Dergelijke stoffen zijn onder meer micro-organismen, ( ook ' ziekteverwekkers ' genoemd, zoals bacteriën, virussen en schimmels ) (...). Een normale immuunrespons bestaat uit herkenning van een lichaamsvreemd antigeen( dat zijn die stoffen die de immuunrespons opwekken ), mobilisatie van de verdediging en aanval tegen het antigeen.(... ) Naarmate mensen ouder worden, wordt het afweersysteem minder effectief. "
En in " Uw gezondheid van A tot Z - deel 2 " ( Paperview Brussel ) lezen we: " Het immuunsysteem omvat alle organen, cellen en stoffen die tot taak hebben het lichaam te beschermen tegen virussen, bacteriën en schimmels. Het immuunsysteem wordt gevormd door de witte bloedlichaampjes, de organen die deze bloedlichaampjes produceren ( beenmerg, thymus), de organen die ze herbergen en hun vermenigvuldiging mogelijk maken ( milt, lymfeknopen, darmfollikels, amandelen), het bloed en de lymfe waarin zij baden en de moleculen die zij zelf produceren."
Wanneer mensen met een zwakke gezondheid wèlke infectie of wèlk virus dan ook vanuit de eigen kracht van het lichaam - en ondanks de bijdrage van klassieke en/of andere alternatieve therapieën - moeten bestrijden, blijkt dat voor velen onder hen een vruchteloze inspanning. Gezondheid is ook niet het domein waar men zich het volgende standpunt kan veroorloven ( en dat is nochtans wat de meerderheid van de mensen doet ): " we zullen het probleem wel aanpakken wanneer het zich stelt... " Zèker voor wat de Mexicaanse griep betreft, is het oeroude standpunt nog steeds het meest efficiënte: " voorkomen is beter dan genezen " ( dus zeker niet wachten tot het immuunsysteem van verzwakte personen nog meer onderuit gehaald wordt door deze griep ). De Belgische chirurg en pyschotherapeut Thierry Janssen schrijft in zijn boek " Het innerlijke medicijn " :
" Natuurlijk is geen mens schuldig aan zijn eigen besmetting met het influenza-virus. Soms zijn we echter wel verantwoordelijk voor bepaalde aanleidingen die deze besmetting hebben bevorderd. Zo hebben we gezien dat de factoren vermoeidheid, overbelasting en stress ons vatbaarder maken voor de ziekte. We kunnen dus allemaal, ook al is het onmogelijk te voorkomen dat er altijd virussen om ons heen dolen, actief werken aan onze algemene gesteldheid en voldoende weerstand opbouwen om besmetting te voorkomen. En als het te laat is kunnen we ons lichaam helpen de indringer sneller te vernietigen."
Er zijn bepaalde risicogroepen - ook diegenen met een aangeboren of een verworven immunodeficiëntie ( voorbeeld ten gevolge van diabetes, of na de zeer ondermijnende kankertherapieën,... ) - die een verminderde weerstand ( ontwikkeld ) hebben door een langdurige of ernstige ziekte en/of door ( zwaar ) medicijngebruik. Een verstoord immuunsysteem kan zich vertalen in opeenvolgende verkoudheden, in chronische oor- en keelontstekingen ( bij kinderen ), chronische blaasontstekingen, ernstige longaandoeningen ( ook zonder dat men roker is ), steeds terugkerende bacteriële en/of virale infecties met een ernstige impact op de algemene vitaliteit,... Daarnaast is door een overvloedig en onjuist gebruik van infectie-bestrijdende medicijnen resistentie tegen antibiotica opgetreden, wat al jaren een ernstige bedreiging vormt in ons land ( cfr. de ziekenhuisbacterie die welig tiert en ook jonge, gezonde mensen kan treffen ). Niet alleen de medische wetenschap maar zeker de ziekenhuizen huiveren bij de catastrofale gevolgen die daaruit kunnen voortvloeien voor de volksgezondheid. Een virus bestrijden is daarenboven nog veel complexer dan een infectie bestrijden. Virussen - zoals o.a. ook dit Mexicaanse griep-virus - spelen graag een kat en muis-spelletje met virusremmers en vaccins.
Praktijkervaring: In onze praktijk behandelen wij bijna dagelijks weerstandsproblemen bij zowel babies, kleine kinderen, jongeren als volwassenen. We stimuleren met onze energie diè organen die - zowel rechtstreeks als onrechtstreeks - verantwoordelijk zijn voor het verzorgen of verhogen van de weerstand van het lichaam: o.a. nieren, darmen, milt, lever,... ( bij leverstoornissen, bijvoorbeeld, heeft het lichaam minder weerstand en bevat het minder antistoffen dan normaal ). Hoe jonger kinderen zijn wanneer ze voor het eerst bij ons in behandeling komen, hoe sneller hun natuurlijke weerstand door onze energie tot volle ontwikkeling kan komen. Volwassenen die kampen met chronische infecties merken dat zij minder vaak of minder hevig of minder langdurig ziek worden, afhankelijk natuurlijk van de ernst van hun toestand. Voor zware astma-patiënten, bijvoorbeeld, kunnen we het leven ( het adem-halen ) heel wat aangenamer en gemakkelijker maken maar er zullen voor hen altijd belangrijke beperkingen blijven bestaan.
Voor alle risicogroepen geldt dat onze therapie voor heel wat ondersteuning - onze therapie is complementair - kan zorgen: enerzijds zuivering van het lichaam ( het is belangrijk dat de gifstoffen bij infectieziekten goed worden uitgescheiden ) en anderzijds verhoging van de energie en de weerstand ( deze twee gaan altijd samen ) van het lichaam.
Opmerking: Het is jammer - met alle onjuiste en vaak bewust misleidende informatie die voortdurend de wereld ingestuurd wordt over het zogenaamd onwetenschappelijke karakter van alternatieve therapieën en het zogenaamde gebrek aan integriteit en verantwoordelijkheid bij alternatieve therapeuten - dat het volgende artikel uit " De Standaard " over de veel kritische vragen oproepende ( en zeker weinig wetenschappelijke ) aanpak van de H1N1 - griep (= de Mexicaanse griep die piekperioden kende tussen 2009-2010 ) slechts een onopvallend plaatsje en een luttel aantal regels toebedeeld kreeg in de krant.
" Who's Who bij de Who? " ( De Standaard 5-6 juni 2010 )
" De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft haar geloofwaardigheid aangetast. Haar aanpak van de H1N1-griep was doordrongen van belangenconflicten en miste transparantie. Dat schrijft het vaktijdschrift British Medical Journal (BMJ), dat voor het ophefmakende artikel samenwerkte met onderzoeksjournalisten. Wetenschappers die de WHO over het virus adviseerden, hebben op de loonlijst gestaan van farmaceutische firma's: Roche en GlaxoSmithKline. Beide firma's produceren antivirale geneesmiddelen, wat belangenvermenging doet vermoeden. Dat potentiële belangenconflict werd nooit gecommuniceerd door de WHO, aldus BMJ, die daaruit besluit dat de organisatie haar eigen regels overtreedt. ‘Er zijn ontelbare voorzorgsmaatregelen genomen om potentiële belangenconflicten, of de perceptie daarvan, het hoofd te bieden', reageerde Margaret Chan, directeur-generaal van de WHO in het artikel. Bovendien was geheimhouding van identiteiten nodig ‘om de wetenschappers tegen beïnvloeding van de industrie te beschermen'. Het aantal infecties is ver onder de meest optimistische schattingen van de WHO gebleven. Op basis van die schattingen hebben overheden wel voor miljarden dollars medicijnen en vaccins aangekocht, die vandaag nutteloos in opslagplaatsen liggen. Ook dat geeft volgens BMJ te denken. "
TOP