Pierre Vreysen & Griet Hutsebauthealers

Wetenschappelijk bewijs: hersenbloedingen

Oproep aan de medische wereld

Contacteer ons

CVS en / of chronische pijn

je hoeft nièt te leren leven met chronische vermoeidheid en/of chronische pijn

1. Chronisch vermoeidheidssyndroom ( CVS ) en fibromyalgie ( pijn in bindweefsel en spieren )

 

Wat is CVS? " Volgens de ' Internationale Consensus Criteria van 2011 is CVS een complexe ziekte met een ' diepgaande ontregeling van het centraal zenuwstelsel en het immuunsysteem, disfunctie van het cellulair energiemetabolisme en ionentransport en cardiovasculaire afwijkingen. " ( CM blad december 2013 ).

 

oftewel: een jarenlang gevecht tegen een lichaam dat niet functioneert zoals het hoort ( met daarbovenop een even vermoeiende strijd tegen hardnekkige vooroordelen gaande van " wie is er nu eens niet moe? " of " wie CVS heeft, is liever lui dan moe " tot het nepadvies " slaap en beweeg gewoon een beetje meer " ... )

 

Het gaat bij deze ziekten om allesbehalve ingebeelde klachten, zoals de voorbije jaren door een groeiend aantal klassieke ( en minder klassiek denkende ) medici bevestigd wordt. De " disfunctie " waarvan hierboven sprake is, wordt - zo blijkt uit klassiek-medische testen - veroorzaakt door  o.a. een slechte orgaanwerking ( zwakke lever en nieren, chronische darmproblemen zoals ' leaky gut '... ), vitamine- en mineralentekort, belasting door zware metalen, hormonale storingen, een verstoord slaap-waak ritme, virale infecties in het verleden, een aanhoudend koortsig gevoel, spijsverteringsstoornissen, voedselintolerantie en ernstige allergieën, chronische stress en een slecht metabolisme in het algemeen. Vermits " geen energie geen weerstand " betekent, resulteert dit in een tijdelijke of chronische ontregeling van het immuunsysteem,...      

 

" Als je dan toch iets mankeerde, zouden de dokters het toch moeten kunnen vaststellen zeker! "

 

De klassieke geneeskunde is er tientallen jaren niet in geslaagd om mbt. deze complexe aandoening een juiste diagnose te stellen, laat staan een doeltreffende behandeling te bieden. In de beginjaren zijn de allereerste slachtoffers van de 100% " mystery diagnosis " die CVS  ( en aansluitend fibromyalgie ) toen nog was, meestal gedeeltelijk of volledig arbeidsongeschikt geworden, zonder enig perspectief op medisch herstel of maatschappelijke ondersteuning. Omdat het in die tijd toch vaak een " ingebeelde, psychologische aandoening " genoemd werd, werd heel wat van de toenmalige ( en soms ook de huidige ) CVS ' ers lange tijd ten onrechte een volwaardige uitkering ontzegd. De pijn van het nergens gehoor te vinden, heeft bij een aanzienlijke groep van deze mensen diepe wonden geslagen omdat men er vaak tot in de persoonlijke kring van overtuigd raakte dat het bij hen " tussen hun oren zat ". Enkel in de wachtzaal bij dokters, specialisten en alternatieve gezondheidswerkers vonden ze steun en de meeste weerklank vonden ze vooral bij lotgenoten. Het bleef ( en soms ook blijft ) voor deze mensen een uitputtingsslag om zich uit bed te moeten slepen om de zoveelste spottende vraag op rij te moeten beantwoorden van nu en dan weinig fijngevoelige controleartsen:

 

" Madammeke, vertelt u mij ne keer wat er in uw leven zo moeilijk is dat u er chronisch vermoeid van bent geworden?! " Hélène, een 45-jarige moeder was inderdaad al jaren fysiek, mentaal en emotioneel ingestort na zich samen met haar man 12 jaar lang 24 uur op 24 uur ontfermd te hebben over hun enig kind, dat leed en uiteindelijk overleed aan een aangeboren slepende ziekte. " In onze praktijk verzuchtte Hélène - zo veel jaren na het overlijden van haar dochtertje - dat haar gezondheid geknakt was ( ze had recent twee ernstige chronische ziekten ontwikkeld ), dat haar hart dag en nacht niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk pijn deed en dat het trauma van het verlies tot ernstige hartritmestoornissen geleid had. Na haar scheiding had ze geen levenslust en geen kracht meer over om zich aan haar gezondheid te wijden, en na de hoog oplopende maandelijkse kosten van dure pijnmedicatie bleef er geen geld meer over voor welke therapie dan ook. Ze is slechts een paar keer naar onze praktijk kunnen komen maar tijdens de laatste sessie vertelde ze over het sprankeltje hoop dat ze voor het eerst in jaren voelde nav. het feit dat de vrouwelijke controlearts haar met terugwerkende kracht een uitkering toegekend had. We bleven nog jaren via email in kontakt met Hélène, tot haar vraag naar euthanasie door een team van onafhankelijke artsen ingewilligd werd.

 

Ook al zijn er momenteel nog steeds veel onbeantwoorde vragen, toch is het gelukkig zo dat het verkeerde beeld over deze aandoening geleidelijk en gedeeltelijk bijgeschaafd werd, mede dank zij de duizenden internationale onderzoeksresultaten die reeds gepubliceerd zijn over de zuiver lichamelijke afwijkingen bij CVS. Toch blijft men bepaalde vooroordelen in de klassiek-medische praktijk nog steeds doorvoeren ( en de kritiek komt van binnen de klassiek-medische wereld! ): een eenzijdige of zelfs helemaal verkeerde benadering van CVS en fibromyalgie door het toedienen van antidepressiva, slaapmiddelen ( " als je slaapt, voel je toch niet dat je moe bent ?!" ), van alsmaar zwaardere pijnstillers, spierontspanners, ontstekingsremmers,... die allen nièt de oorzaken aanpakken maar de symptomen bestrijden.

Met onze energiebehandeling bereiken we vaak genoeg positieve tot zeer positieve resultaten maar dat gebeurt natuurlijk niet in een handomdraai en in sommige gevallen kan zelfs weinig sprake zijn van voldoende herstel. Waarom? Wanneer iemand al langer dan 10 jaar op de sukkel is, is het vanzelfsprekend dat het lichaam ( soms te ) veel tijd nodig heeft om beter te gaan functioneren. Toch is het zo dat wanneer iemands verzwakte lichaam de energie die we geven goed opneemt, het er ook steeds beter mee gaat werken. Concreet vertaald heet het dat de CVS'er geleidelijk meer energie en meer weerstand en minder pijn heeft, en daarnaast een betere spijsvertering, betere recuperatie tijdens de slaap, een betere stofwisseling, ... kortom: een betere levenskwaliteit. 

 

Praktijkervaring:

 

Marc was een stille veertiger toen hij voor het eerst bij ons in behandeling kwam en wat ons onmiddellijk aan hem opviel was dat de huid onder zijn ogen niet zozeer een donkere schijn maar eerder een quasi volledig zwarte kleur had. Voor de alternatieve geneeskunde is dit een duidelijk teken van een sterk verzwakte ( bij ) nierfunctie, en dat werd hem pas bevestigd na een twintig jaar durende zoektocht toen hij eindelijk bij een dokter terechtgekomen was die ten eerste zijn vermoeidheidsklachten ernstig nam en ten tweede zich niet beperkte tot de standaardonderzoeken ( en de moeite deed om de werking van zijn organen ( ook de nieren dus ) eens uitvoeriger onder de loep te nemen ). Door heel wat klassieke medici wordt er vaak van uitgegaan dat wanneer er geen afwijkende waarden te vinden zijn in de urine of het bloed of er niets te zien is op een echo of een scanfoto, er weinig sprake kan zijn van een verstoorde orgaanwerking. Er is echter een wereld van verschil tussen bijvoorbeeld minder goed werkende nieren en zieke nieren: al is het eerste klassiek-medisch soms moeilijker vast te stellen, het blijkt uiteindelijk vaak de voorbode van het tweede.

Marcs eerste klachten dateerden van zijn eerste universiteitsjaar: hij was altijd een uitstekend student geweest maar van de ene op de andere dag ondervond hij dat zijn hersenen meer weg hadden van een vergiet. Zo moest hij elk hoofdstuk uit zijn syllabus eindeloos opnieuw studeren, vermits de leerstof blijkbaar in een of ander zwart gat van zijn geheugen viel. Vrij snel werd het voor hem duidelijk dat dit het einde betekende van zijn studies. En daarna volgden twintig eenzame jaren van vertwijfeling over het feit dat hij evenmin in staat bleek om welk werk dan ook fysiek vol te houden. Telkens hij van onze wekelijkse behandeling thuiskwam, zei Marcs vrouw dat het zwart onder zijn ogen minder sterk zwart was. Ook al getuigde Marc dat hij zich telkens na de behandeling een paar uur beter voelde, toch heeft hij de energiebehandeling vrij snel moeten stopzetten omdat zelfs de inspanning van het zich verplaatsen naar onze praktijk voor hem al een aanslag op zijn laatste restje energie betekende. Het blijft jammer dat mensen er twintig jaar over doen vooraleer ze de stap durven zetten naar de energiegeneeskunde. Het is toch evident dat het voor het - jaar in jaar uit - steeds verder wegkwijnend organisme alsmaar moeilijker wordt om de steken zelf te blijven oprapen, wanneer er in het lichaam überhaupt nog weinig energie overgebleven is. In een veel vroeger stadium van de chronische vermoeidheidsklachten kan een healer de zelfgenezende kracht van het lichaam vaak wèl nog tijdig stimuleren.    

 

Ellen was een positieve 16-jarige tiener toen ze bij ons in behandeling kwam met langdurige klachten van chronische vermoeidheid en chronische pijn in zowel de spieren als de gewrichten ( met voortijdige en duidelijk vastgestelde gewrichtsslijtage ). Zij was altijd al een vlijtige - en naar eigen zeggen perfectionistische - humanioraleerlinge geweest maar ze slaagde er al twee jaar niet meer in om enerzijds de dagelijkse ongemakken, pijn en vermoeidheid aan te kunnen en anderzijds haar geheugen en haar concentratie voldoende aan te scherpen voor de studierichting die ze volgde. Tegelijkertijd ontfermde ze zich in die periode over haar ernstig zieke mama. Ellen had er al een jarenlange reeks teleurstellende en vermoeiende consultaties bij zowel klassieke ( o.a. heel wat dure infusen ) als alternatieve therapeuten op zitten, toen ze merkte dat ze zich door onze energiebehandeling voor het eerst weer fitter begon te voelen, dat ze beter sliep en ze beter gerecupereerd uit haar bed kwam. Geleidelijk verbeterde niet alleen haar algemene energietoestand maar werden de dagelijkse pijnpieken minder hevig en namen haar fysieke weerstand - ze werd minder vaak en minder hevig ziek - en emotionele veerkracht zienderogen toe. Toen ze zich na een jaar van wekelijkse behandelsessies voldoende hersteld voelde, werkte ze in versneld tempo en met succes haar studies af. Ook al hielden we aanvankelijk onze adem in bij de snelle wending die haar leven nam, toch bracht Ellen vervolgens op een paar jaar tijd twee gezonde kinderen ter wereld. Het is onze ervaring dat hoe jonger iemand is wanneer hij of zij met CVS en/of fibromyalgie in onze praktijk terechtkomt of hoe minder langdurig de klachten aanslepen, hoe sneller we positieve resultaten boeken.  

 

John was 45 toen hij naar onze praktijk kwam en we herinneren ons nog steeds de entree die hij maakte met de treffende oneliner: ' no cure no pay '. Dit horen we wel vaker bij een eerste consult en dan vragen we ons altijd af of de klassieke dokter deze opmerking ook voorgeschoteld krijgt. John werkte als onderhoudsmonteur in de autoassemblage ( in ploegendienst ). Hij had er al tientallen therapieën op zitten en zijn tijd, geld en geduld waren op. Hij had niet alleen te kampen met een ernstige vorm van diabetes, maar daarnaast had hij ook 14 uur slaap per nacht nodig om zijn werk fysiek aan te kunnen. Elke morgen stond hij op met migraine en met het gevoel dat hij de hele nacht een marathon had gelopen. Van hobby's of van een relatie kon geen sprake zijn. De dagelijkse strijd was er één van zich uit bed slepen, gaan werken, een ( klein ) beetje koken, de insuline stipt en juist toedienen en vroeg naar bed gaan. Onmiddellijk na de eerste energiebehandeling bij ons had hij voor het eerst in jaren het gevoel ( en we citeren: ) " dat hij over een omheining kon springen " maar toen hij eenmaal thuiskwam, was dat gevoel volledig verdwenen. Gelukkig realiseerde hij zich het volgende: " Als mijn lichaam 1 keer zo'n boost kan krijgen door de helende energie moet dat toch nog lukken. " Zijn geduld zou nog een hele tijd op de proef gesteld worden. Telkens we de daaropvolgende maanden de vraag stelden: " Hoe is het de voorbije week met je gezondheid geweest ?" luidde het antwoord steevast: " slecht ". Pas anderhalf jaar van wekelijkse healingsessies later werd zijn antwoord geleidelijk positiever en het viel hem al een tijdje op dat hij minder uren slaap nodig had en dat hij minder als " een wrak " uit bed kwam. Achteraf gezien kunnen we - met een vleugje beeldspraak - stellen dat we eerst een fundament moesten bouwen in de bodemloze put van zijn gezondheid ( dit zijn ook in de bouw slechts schijnbaar kosten voor niets ) en we pas in een tweede faze aan de ( her) opbouw van zijn lichamelijke conditie konden beginnen. Ook hier geldt dus weer dezelfde opmerking dat zijn gezondheid veel te veel jaren in het slop heeft gezeten en onze behandeling te veel tijd in beslag heeft genomen om van een toverformule te spreken. Geen toverformule voor wat de duur van onze behandeling betreft maar zeker geen onaardig resultaat te noemen. Op dit moment kan John terug een normaal leven leiden, dank zij onze healing èn dank zij zijn geduld. Hij gaat nog steeds werken en heeft in zijn vrije tijd nog voldoende energie over om een kook- en wijncursus te volgen, vrienden uit te nodigen voor een etentje en vooral voor het eerst in jaren uitgebreid te genieten van bezoekjes aan het autosalon in Amsterdam, Milaan, Genève,... ( zonder eerst - zoals in het verleden - een hele dag in een hotelbed te vertoeven om dan twee uurtjes zijn hart op te halen op het autosalon om dan weer een volledig dag in bed te spenderen vooraleer de terugreis aangevat kon worden ).                 

 

" Mijn gezondheid heeft me in de steek gelaten "

 

Zoals reeds eerder aangegeven is het kort door de bocht om CVS en fibromyalgie zuiver psychosomatische kwalen ( " zoals de geest denkt, zo reageert het lichaam " ) te noemen. Toch blijken - naar hun eigen zeggen - de perfectionisten en/of de workaholics en controlefreaks ( en soms lijdt elke mens wel eens aan één of meerdere van deze plagen ) gemakkelijker vatbaar voor CVS en alle varianten hiervan. Men kan immers niet onbeperkt het lichaam jaar in jaar uit fysiek en/of emotioneel uitputten zonder dat dit op lange termijn schade veroorzaakt in de fysieke gezondheid. Wie jarenlang 18 uur per dag werkt kan dat wel uit bittere noodzaak of vanuit een grote bekommernis om het lot van anderen doen ( " zich leeggeven " ) maar achteraf vraagt hij/zij zich dan vaak nog oprecht af hoe het komt dat " de gezondheid hem/haar op een bepaald moment volledig in de steek laat ". Waarom zou een computergestuurd maar levenloos ding als een auto wèl ( kunnen ) slijten en het superintelligente menselijk organisme dat aangedreven wordt door een superbrein nièt? Niemand kan eindeloos roofbouw op zijn of haar lichaam blijven plegen. We hebben het zo vaak al meegemaakt dat we deze specifieke groep van langdurig overwerkte CVS - lijders een eerste keer terug op de been krijgen ( en soms een tweede keer maar daarna stopt het voor de helende kracht van onze energie ), waarna echter sommigen van hen zo gauw " ze eenmaal terug de oude zijn " er nadien nog heviger tegenaangaan ( " om de verloren tijd in te halen " ). Het nieuwe maar wankele evenwicht van hun gezondheid raakt hierdoor opnieuw verstoord tot hun lichaam er op een bepaald moment definitief de brui aan geeft. Het is een oeroud cliché dat zèker ook van toepassing is op de gezondheid: " De kruik gaat zolang te water tot zij breekt ". 


2. Chronische pijn

Wat zegt het " Medisch Handboek "( Merck Manual )( tweede, geheel herziene editie ) over pijn?

 

" Pijn kan scherp of dof zijn, onderbroken of constant, kloppend of onveranderlijk. Pijn is soms bijzonder moeilijk te beschrijven. Pijn kan op één plek of in een groot gebied voelbaar zijn. De intensiteit van pijn kan variëren van gering tot ondraaglijk. " 

 

Leren leven met chronische pijn is vaak niet alleen een onmogelijke opdracht maar betekent bij heel wat ziektetoestanden ook onnodig lijden omdat deze soms wèl nog te verbeteren zijn. Elke dokter en elk mens weet dat pijn een signaal is van het intelligente lichaam om te waarschuwen voor al dan niet ernstige storingen in de gezondheid. Het is echter jammer dat heel wat mensen totaal geen interesse hebben in de oorza(a)k(en) van hun pijn ( " als ik er maar vanaf raak, hoè interesseert me minder " ) en zeker ook niet in hun algemene gezondheidstoestand ( " als ik er maar geen last van heb " ). Anderen zien dan weer hun lichaam als een zielloze marionet die zich tot de laatste snik moet schikken naar hun waanzinnig stresserende en soms zelfs levensbedreigende levensstijl. Wanneer hun gezondheid het dan tijdelijk of definitief laat afweten, zijn deze zelfde mensen dan nog vaak zeer verontwaardigd en gefrustreerd: " Mijn lichaam heeft mij in de steek gelaten." Hoe vaak hebben ze niet eerst jarenlang alle signalen genegeerd tot hun lichaam gedeeltelijk of volledig in elkaar is gestuikt. "

 

Natuurlijk geldt dit zeker niet voor àlle chronisch zieken en chronische pijnlijders: sommige mensen dragen al hun hele leven onnoemelijk veel zorg voor hun lichaam. Zij hebben zelfs geen andere keuze want hun gezondheid baart hen dagelijks veel zorgen: ziek zijn kost geld en heel veel tijd en aandacht. Deze mensen krijgen daar dan bovenop - na tal van jaren hoog oplopende medische kosten - ook nog vaak ernstige financiële problemen en daaruit voortvloeiend soms nog extra problemen zoals relatieconflicten en een sociaal leven dat nauwelijks nog iets voorstelt. Gelukkig worden een groot aantal chronische zieke mensen en chronische pijnlijders liefdevol opgevangen en ondersteund door hun gezin, hun omgeving en door allerlei sociale netwerken om te voorkomen dat zij in een sociaal isolement terechtkomen.

 

Dagelijks ( en dan vaak nog dag en nacht ) pijn lijden is quasi onmogelijk vol te houden. Wij zijn natuurlijk geen tegenstanders van een verstandig (!) gebruik van pijnmedicatie, onder scherp toezicht van een arts natuurlijk. Toch horen wij mensen getuigen dat ze dagelijks en vaak al jaren aangewezen zijn op zware pijnstillers, die ondanks de steeds zwaardere dosissen alsmaar minder effect hebben en bovendien een zeer zware belasting betekenen voor hun organen ( maag, lever, darmen en nieren,... ). Heel wat van deze mensen krijgen dan op een bepaald moment van de dokter te horen - en volledig terecht natuurlijk - dat hun verslaving aan pijnmedicatie een halt toegeroepen moet worden. Maar specialisten bieden hun patiënten geen efficiënt alternatief en dus " moeten ze er maar leren mee leven ".

 

Praktijkervaring: In onze praktijk komen wij dagelijks in kontakt met mensen die al èlke klassieke en alternatieve therapie gevolgd hebben vooraleer ze voor hun hardnekkige chronische pijn(en) of klachten beroep doen op onze behandelwijze. Wij boeken meer dan eens - hoe moeizaam soms ook - successen waar klassieke en alternatieve therapieën het hebben laten afweten. Toch kunnen we ook hier stellen dat het jammer is dat bij veel mensen zo veel kostbare jaren verloren gaan vooraleer de oorzaak van een ernstige chronische aandoening of ziekte efficiënt aangepakt wordt, waardoor de pijn vermindert of volledig verdwijnt. Het is het streefdoel van onze energiebehandeling om de onderliggende oorza(a)k(en) van ernstige aandoeningen TIJDIG aan te pakken waardoor chronische pijn vermindert of volledig verdwijnt. Resultaat: na verloop van tijd zijn mensen minder of helemaal niet meer aangewezen op pijnstillers die ze - in samenspraak met hun dokter - geleidelijk kunnen afbouwen of zelfs volledig stopzetten.

 

Na het soms tergend langzame herstel van aandoeningen aan hersenen, ruggenmerg en zenuwen of tijdens de belastende en pijnlijke revalidatieprocessen die men doormaakt na een ongeval kan onze helende energie vrij vaak voor pijnverlichting en mogelijk voor enige ( versnelde ) verbetering zorgen ( waarbij uit onze ervaring blijkt dat " kapot " ook voor onze helende energie onherstelbaar is maar wat licht of ernstig beschadigd is, kan nog verbeteren ). Naast de op deze site vermelde licht tot zwaar pijnlijke aandoeningen en ziekten geldt ook voor levensbedreigende ziekten zoals kanker dat healing heel wat kan betekenen op het vlak van pijnbestrijding.

De helende energie die we aan iemand met kanker geven, tracht het door de ziekte steeds ernstiger ondermijnde lichaam zo veel en zo goed mogelijk te ondersteunen en aan te zetten tot verbetering, indien nog mogelijk natuurlijk. Wanneer het echter gaat om gevorderde kanker, is met healing een soms aanzienlijke verzachting mogelijk van de lichamelijke pijn, die vaak met zelfs zware pijnmedicatie onvoldoende gestild kan worden. Ook bij, bijvoorbeeld, longkanker of vochtophoping in de longen kan de ademhaling door onze energiebehandeling vergemakkelijkt worden. 

 

 

 

TOP
Alle rechten voorbehouden Pierre Vreysen - Webontwikkeling en webdesign door Webdoos