chronische darmaandoeningen
chronische darmontstekingen en chronische stress
Eerst een woordje ( klassieke ) uitleg:" Bij chronische darmontsteking raakt de darm ontstoken, wat vaak gepaard gaat met terugkerende buikkramp en diarree. De twee voornaamste vormen van chronische darmontsteking zijn de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Deze twee aandoeningen vertonen veel overeenkomsten en zijn soms moeilijk van elkaar te onderscheiden. Er zijn echter diverse verschillen. Zo kan de ziekte van Crohn bijna elk gedeelte van het spijsverteringskanaal aantasten, terwijl colitis ulcerosa vrijwel alleen de dikke darm treft. " uit " Medisch handboek "( tweede, geheel herziene editie ) Merck Manual ( Bohn Stafleu van Loghum )
Momenteel is er - klassiek gezien - geen genezing mogelijk en dat geldt ook voor onze therapie. Dat is trouwens ook zo voor de meeste chronische ziekten: wij genezen niet. Maar waar onze behandeling hier wel een enorme bijdrage kan leveren, is dat de energie er voor zorgt dat de ontstekingen licht tot sterk verminderen, de opvlammingen die met onregelmatige tussenpozen optreden, in aantal of in sterkte afnemen en de verdere complicaties ( abcessen, fistels, bloedingen, operatieve ingrepen, bijkomende ontstekingsverschijnselen in de rest van het lichaam, risico van darmkanker,...) meer dan waarschijnlijk vermeden kunnen worden. We slagen er meestal wèl in om het levenscomfort van mensen met chronische darmontstekingen aanzienlijk of spectaculair te verbeteren. In wèlke mate dit gebeurt, hangt opnieuw af van persoon tot persoon, van lichaam tot lichaam. Sommige mensen hoeven door onze behandeling niet langer van toilet naar toilet te hollen of hoeven op hun werk niet hardnekkig voor hun baas of collega's verborgen te houden dat zij voortdurend naar het toilet moeten. Waarom hoeft het niet meer? Omdat hun darmen hen deze zware overlast door onze ( in het begin ) wekelijkse behandeling geleidelijk steeds minder bezorgen. Vooraleer ze naar onze praktijk komen, leiden sommige Crohn-patiënten een leven van isolement of een leven van voortdurend de schijn ophouden: zij willen namelijk niet dat mensen op de hoogte zijn van die alles ( hun leven, hun relatie, hun werk ) terroriserende en - in hun ogen - vernederende lichaamskwaal. Het is begrijpelijk maar wel jammer dat het gebukt gaan onder een dergelijk " taboe " ( wat het eigenlijk niet zou mogen zijn maar waarvoor we natuurlijk alle begrip hebben ) soms even veel mentale inspanningen van deze patiënten vraagt als de kwaal zèlf aan energie van hun lichaam opeist.
Praktijkervaring: Zoals steeds is het ook mbt. de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa van cruciaal belang dat stress vermeden wordt. Men hoort vaak dat bepaalde mensen een erfelijke aanleg hebben voor het ontwikkelen van een verstoord immuunsysteem en van één van beide darmziekten en "stress er dus niets mee te maken heeft". Of men argumenteert dat het bij sommigen vooral te maken heeft met een overgevoeligheid voor bepaalde voedingsstoffen. Natuurlijk spelen deze factoren een rol maar het is onze ervaring dat emotionele stress een zeer grote en nog steeds miskende boosdoener is waarvan de impact sterk onderschat wordt. Veel mensen belanden in een vicieuze cirkel en weten niet meer hoe de stress in hun leven zich verhoudt tegenover de ziekte. Heeft deze chronische ziekte hen al die spanningen bezorgd of heeft hun vaak levenslange stress hun ( erfelijke ) aanleg voor de darmaandoening overgeactiveerd? Het is natuurlijk niet te meten en dus niet wetenschappelijk te bewijzen wat de waarde is van de volgende getuigenis van een dame in onze praktijk maar wij horen dat de link door mensen zelf gelegd en aangebracht wordt: " Ik wèèt waarom ik chronische darmproblemen heb ... mijn eerste man heeft mij bedrogen en mijn huidige echtgenoot bedriegt mij ook en ik krijg dat niet ( meer) verteerd. "
Ook in het boek " het innerlijke medicijn " van de Belgische chirurg en psychotherapeut Thierry Janssen lezen we: " Het is vandaag de dag ook duidelijk, dat het ontstaan en de ontwikkeling van inflammatoire aandoeningen van het darmstelsel - hemorragische rectocolitis ( dikke darmontsteking ) of de ziekte van Crohn - afhangen van de geestelijke staat van de patiënten.(...) De ontsteking vormt dus een essentieel aspect van aandoeningen die door stress en depressies worden beïnvloed. "
Het valt ons in onze praktijk vaak op hoe scherpzinnig sommige mensen zijn in het opvangen van de vele subtiele en minder subtiele signalen die het lichaam hen doorseint. Sommige mensen voelen dat èlke negatieve emotie of zelfs èlke storing in hun gemoed ergens in hun lichaam een vervelende fysieke reactie veroorzaakt. Zij worden zich ogenblikkelijk bewust van het feit dat angst hun keel dichtknijpt en dat langdurig verdriet een druk op de borst kan geven en dat darmen enorm stressgevoelig zijn. Wie herinnert zich trouwens niet de talrijke - letterlijk krampachtige - toiletbezoeken vlak voor een examen? Dit laatste is natuurlijk nog onschuldig. Het probleem ontstaat wanneer mensen hun leven niet meer als een uitdaging zien ( zoals ze dat tijdens hun jeugdjaren beleven ) maar als een aaneenschakeling van examens en obstakels waarbij ze dan nog steeds het gevoel ( soms opgedrongen ) krijgen gefaald te hebben. Perfectionisme en faalangst liggen ook bij deze - nog steeds ietwat mysterieuze - darmziekten nooit ver uit de buurt. Sommige obstakels wegen loodzwaar op de schouders of liggen te draaien en te keren op de maag of in de darmen. Een mens moet ( leren ! ) stoppen met zijn/haar lichaam tot een slagveld te maken van destructieve emoties. Waarom? Omdat men problemen niet oplost door er zich ziek in te maken, men creërt er alleen extra problemen door ( en niet alleen op gezondheidsvlak! ). Aan een negatieve levenssituatie iets veranderen, vraagt natuurlijk inzicht en moed en helaas blijven de meeste mensen hun hele leven lang ter plaatse trappelen: ze hopen dat elk op te lossen probleem ( " ik heb de moed er niet voor " ) of elk onoplosbaar probleem ( " ik bijt mij er in vast " ) uiteindelijk vanzelf verdwijnt ... tot ze er zich door laten verpletteren, en hun gezondheid mèt hen.
De Britse huisarts Christine R. Page schrijft over de ziekte van Crohn het volgende in haar boek " Energetisch genezen - Werken met Chakra's " ( Ankh-Hermes ):
" Psychospiritueel zijn deze mensen perfectionistisch, kritisch, doelgericht en vastbesloten om ' het goed te doen '! Angst speelt niet zo'n grote rol als bij colitis, maar daarvoor in de plaats komt een zelf-opofferende aard, waar liefde en verzorging opzij worden gezet ten koste van hogere idealen."(...) Alleen als we zien dat perfectie niet iets van de toekomst is maar het nu en dat ' alles volmaakt is zoals het is ' kunnen we beginnen van het nu te genieten en de liefhebbende kracht te waarderen die op ons wacht als we deze maar toelaten. "
En over colitis ulcerosa lezen we het volgende in haar boek:
" Vanuit psychologisch oogpunt heb ik ervaren dat deze mensen gevoelig zijn, met een hoogontwikkelde intuïtieve en creatieve kant (ook al heeft deze kant nooit de gelegenheid gehad om tot uiting te komen). Het zijn vaak perfectionisten met angst voor mislukkingen en voor kritiek, hoewel zijzelf hun hardste meester zijn. Het gezin waar ze uit komen heeft meestal de hoogste idealen en strikte regels, waardoor vaak een diepgewortelde wrok is ontstaan jegens diegene die de eerste drijvende kracht was. "
TOP