Pierre Vreysen & Griet Hutsebauthealers

Wetenschappelijk bewijs: hersenbloedingen

Oproep aan de medische wereld

Contacteer ons

chronische darmaandoeningen

chronische darmontstekingen en chronische stress

Eerst een woordje ( klassieke ) uitleg:" Bij chronische darmontsteking raakt de darm ontstoken, wat vaak gepaard gaat met terugkerende buikkramp en diarree. De twee voornaamste vormen van chronische darmontsteking zijn de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Deze twee aandoeningen vertonen veel overeenkomsten en zijn soms moeilijk van elkaar te onderscheiden. Er zijn echter diverse verschillen. Zo kan de ziekte van Crohn bijna elk gedeelte van het spijsverteringskanaal aantasten, terwijl colitis ulcerosa vrijwel alleen de dikke darm treft. "  uit " Medisch handboek "( tweede, geheel herziene editie ) Merck Manual ( Bohn Stafleu van Loghum )

 

Momenteel is er klassiek gezien geen genezing van chronische darmziekten mogelijk en dat geldt ook voor onze energiebehandeling. Dat is trouwens ook zo voor àlle chronisch zieken die naar onze praktijk komen: wij genezen NIET, we slagen er enkel in om iemands gezondheidstoestand matig tot aanzienlijk te verbeteren. Waar onze behandeling bij chronische darmaandoeningen een grote bijdrage kan leveren, is dat de helende energie er voor zorgt dat de ontstekingen licht tot sterk verminderen, de opflakkeringen die met onregelmatige tussenpozen optreden in aantal of in sterkte afnemen en de verdere complicaties ( abcessen, fistels, bloedingen, operatieve ingrepen, bijkomende ontstekingsverschijnselen in de rest van het lichaam, risico van darmkanker,...) meer dan waarschijnlijk vermeden OF een aantal jaren afgeremd kunnen worden. We slagen er meestal in om het levenscomfort van mensen met chronische darmaandoeningen aanzienlijk te verbeteren. In wèlke mate dit gebeurt, hangt sterk af van persoon tot persoon, van lichaam tot lichaam. Sommige mensen hoeven niet langer van toilet naar toilet te hollen of hoeven op hun werk niet hardnekkig voor hun baas of collega's verborgen te houden dat zij voortdurend naar het toilet moeten. De verbetering die optreedt, is van die aard dat hun darmen hen deze zware overlast door onze ( in het begin bij voorkeur wekelijkse ) behandeling geleidelijk steeds minder bezorgen. Vooraleer ze naar onze praktijk komen, leiden bijvoorbeeld sommige Crohn-patiënten een leven van isolement of een leven van voortdurende geheimhouding: zij willen namelijk niet dat hun omgeving op de hoogte is van die alles ( hun leven, relatie, werk ) terroriserende en - in hun beleving - vernederende lichaamskwaal. Het is jammer dat het gebukt gaan onder een dergelijk " taboe " ( wat het eigenlijk niet zou mogen zijn maar wat natuurlijk wel begrijpelijk is ) dagelijks een creatieve zoektocht naar praktische oplossingen van hen vraagt ( alleen al de dagelijkse angstvallige zoektocht naar het volgende toilet is niet te onderschatten ) en aldus nog mèèr stress bij hen veroorzaakt dan de kwaal zèlf aan energie van hun lichaam opeist. 

 

Praktijkervaring: Zoals steeds is het ook mbt. de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa en het prikkelbare darm syndroom ( spastische dikke darm ) van cruciaal belang dat stress vermeden wordt. Men hoort vaak dat bepaalde mensen een erfelijke aanleg hebben voor het ontwikkelen van een verstoord immuunsysteem en van één van beide darmziekten en " stress er dus niets mee te maken heeft ". Of men argumenteert dat het bij sommigen vooral te maken heeft met een overgevoeligheid voor bepaalde voedingsstoffen. Natuurlijk spelen deze factoren een rol maar het is onze ervaring dat emotionele stress een zeer grote en nog steeds miskende boosdoener is waarvan de impact sterk onderschat wordt. Veel mensen belanden in een vicieuze cirkel en weten niet meer hoe de stress in hun leven zich verhoudt tegenover de ziekte. Heeft deze chronische ziekte hen al die spanningen bezorgd of heeft hun vaak levenslange stress hun ( erfelijke ) aanleg voor de darmaandoening overgeactiveerd? Het is natuurlijk niet te meten en dus niet wetenschappelijk te bewijzen wat de waarde is van de volgende getuigenis van een dame in onze praktijk maar wij horen wel vaker mensen zèlf de link leggen tussen jarenlange verstikkende emoties en overgeprikkelde darmen: " Ik wèèt waarom ik chronische darmproblemen heb ... mijn eerste man heeft mij bedrogen en mijn huidige echtgenoot bedriegt mij ook en ik krijg dat niet ( meer) verteerd. "  

 

Ook in het boek " het innerlijke medicijn " van de Belgische chirurg en psychotherapeut Thierry Janssen lezen we: " Het is vandaag de dag ook duidelijk, dat het ontstaan en de ontwikkeling van inflammatoire aandoeningen van het darmstelsel - hemorragische rectocolitis ( dikke darmontsteking ) of de ziekte van Crohn - afhangen van de geestelijke staat van de patiënten.(...) De ontsteking vormt dus een essentieel aspect van aandoeningen die door stress en depressies worden beïnvloed. "  

 

Het valt ons in onze praktijk vaak op hoe scherpzinnig sommige mensen zijn in het opvangen van de vele subtiele en vaak ook overduidelijke signalen die het lichaam hen doorseint. Sommige mensen voelen dat èlke negatieve emotie of zelfs èlke storing in hun gemoed ergens in hun lichaam een vervelende fysieke reactie veroorzaakt. Zij worden regelmatig geconfronteerd met het gegeven dat angst hun keel dichtknijpt en dat langdurig verdriet een druk op de borst kan geven en ook .... dat darmen enorm stressgevoelig zijn. Wie herinnert zich trouwens niet de talrijke - letterlijk krampachtige -  toiletbezoeken vlak voor een examen? Dit laatste is natuurlijk vaak nog onschuldig ... althans bij de meesten. Het probleem ontstaat wanneer mensen hun leven niet langer als een uitdaging ervaren ( zoals meestal wel nog tijdens de jeugdjaren ) maar als een aaneenschakeling van testen en obstakels waarbij ze dan nog steeds het gevoel krijgen van gefaald te hebben ( dat hen soms ook door zichzelf of anderen aangepraat wordt ) of van nooit echt te voldoen aan de verwachtingen van zichzelf en/of de buitenwereld. Perfectionisme en faalangst liggen ook bij deze - nog steeds ietwat mysterieuze - darmziekten nooit ver uit de buurt. Sommige obstakels wegen loodzwaar op iemands schouders of liggen te draaien en te keren op de maag of in de darmen. Een mens moet trachten om zijn of haar lichaam nièt tot een slagveld te maken van destructieve emoties. Waarom? Ook al weet natuurlijk elke mens dat men problemen niet oplost door er zich ziek in te maken, toch staat men er te weinig bij stil dat men er alleen extra problemen door creërt ( en niet alleen op gezondheidsvlak! ). Aan een negatieve levenssituatie iets veranderen, vraagt natuurlijk heel wat inzicht en moed èn volharding en het is soms verleidelijk - voor elk van ons - om ter plaatse te blijven trappelen. Sommige mensen hopen dat elk op te lossen probleem ( " ik heb de moed er niet voor " ) of elk onoplosbaar probleem ( " ik bijt mij er in vast " ) uiteindelijk vanzelf verdwijnt ...  tot ze volledig - letterlijk en figuurlijk - verkrampt raken bij elk obstakel dat ze aantreffen op hun pad. 

 

De Britse huisarts Christine R. Page schrijft over de ziekte van Crohn het volgende in haar boek " Energetisch genezen - Werken met Chakra's " ( Ankh-Hermes ):

 

" Psychospiritueel zijn deze mensen perfectionistisch, kritisch, doelgericht en vastbesloten om ' het goed te doen '! Angst speelt niet zo'n grote rol als bij colitis, maar daarvoor in de plaats komt een zelf-opofferende aard, waar liefde en verzorging opzij worden gezet ten koste van hogere idealen."(...) Alleen als we zien dat perfectie niet iets van de toekomst is maar het nu en dat ' alles volmaakt is zoals het is ' kunnen we beginnen van het nu te genieten en de liefhebbende kracht te waarderen die op ons wacht als we deze maar toelaten. "  

 

En over colitis ulcerosa lezen we het volgende in haar boek:

 

" Vanuit psychologisch oogpunt heb ik ervaren dat deze mensen gevoelig zijn, met een hoogontwikkelde intuïtieve en creatieve kant (ook al heeft deze kant nooit de gelegenheid gehad om tot uiting te komen). Het zijn vaak perfectionisten met angst voor mislukkingen en voor kritiek, hoewel zijzelf hun hardste meester zijn. Het gezin waar ze uit komen heeft meestal de hoogste idealen en strikte regels, waardoor vaak een diepgewortelde wrok is ontstaan jegens diegene die de eerste drijvende kracht was. "

  

TOP
Alle rechten voorbehouden Pierre Vreysen - Webontwikkeling en webdesign door Webdoos