Pierre Vreysen & Griet Hutsebauthealers

Wetenschappelijk bewijs: hersenbloedingen

Oproep aan de medische wereld

Contacteer ons

beter omgaan met pesten

Pesten is van alle tijden maar mogelijk heeft het nog nooit eerder zulke extreme proporties aangenomen als in onze 21e eeuwse, overgemoderniseerde maar niet altijd zo beschaafde westerse wereld. Van pesten op de speelplaats en op de werkvloer tot ... cyberpesten, kortom " haatmisdrijven ". Van fysiek geweld tot - minstens even erg - verbale agressie en steaming ( afpersen met geweld ), ... Nog nooit eerder werd de " allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie " - niet in de kunstzinnige interpretatie van de dichter Willem Kloos maar in de meest primitieve interpretatie ervan - tot een soort ikjes-doctrine gebombardeerd. Nog nooit eerder is de mens in de westerse wereld zo vrij geweest en nog nooit eerder werd er zo vaak geschermd met de vrije meningsuiting. Natuurlijk, mensen hebben de vrijheid om zich o.a. ook via het internet en de sociale media te engageren voor wereldwijde verbondenheid en communicatie of ... om die kanalen te gebruiken als een open riool. Voor wat dit laatste betreft, zijn publieke haatacties en middeleeuwse schandpalen zoals bijvoorbeeld: " X is mooi - maar ze wil mij niet als vriendje of date - dus X is een hoer",... schering en inslag op het internet en ver daarbuiten. Al is er op zich helemaal niets mis met bijvoorbeeld Facebook, toch wordt het wel eens terecht smalend " smoelenboek " genoemd. Het probleem is dat er vanalles mis is met het gedrag van sommige mensen en bepaalde bedenkelijke ( soort zoekt soort ) groeperingen op sociale netwerksites. Het is hierbij jammer dat de " Thought Police " van ons land liever het internet afschuimt op zoek naar sporen van " echte criminaliteit " dan zich ook eens wat meer te focussen op het signaleren en aanpakken van de georganiseerde haatcampagnes en dagelijkse terreur ten aanzien van kwetsbare enkelingen.

 

Momenteel zegeviert de dictatuur van het IK: " Ik ben vrij om mijn gedacht te zeggen en mijn goesting te doen. " Nog nooit eerder sedert het tijdperk van de holbewoners, de eeuwen van godsdienstwaanzin en heksenjacht zijn we in een jungle-samenleving terechtgekomen en dit ondanks een stortvloed aan GAS-boetes in ons land en verstrengde juridische wetten ( tegen homofobie, racisme, seksisme,... ) en een hele resem morele codes. Kortom, een toevloed van regels en regeltjes en maar bitter weinig houvast, structuur, zelfdiscipline, laat staan respect in onze huidige maatschappij. Zowel verbaal als non-verbaal worden de meest banale conflicten tussen alsmaar agressievere heethoofden onmiddellijk uitgevochten. Wie of wat vermag nog iets tegen het zich alles verloorlovende IK dat weinig fraaie labels plakt op mensen: " loser, nerd, freak, creep, bitch " enzovoort?

" Het recht van de sterksten " blijkt daarnaast ook het recht om de zwakkeren zowel rechtstreeks als onrechtstreeks te belagen, gaande van licht tot zwaar intimiderend of zelfs gewelddadig pestgedrag. Waar ligt de grens tussen dood-pesten en doden? Of pestgedrag nu wel of niet aanzet tot zelfdoding, het is op z'n minst psychologische oorlogvoering te noemen. Een slachtoffer van pesterijen dat van een brug springt? Voor de - verziekte geest van - pesters een duidelijk bewijs dat ze gelijk hadden en dat het slachtoffer onmiskenbaar en volledig terecht een loser te noemen was. Wanneer het pestgedrag escaleert en er vallen slachtoffers ( " collateral damage " van de " het was toch maar om te lachen - actie " ) dan minimaliseren de daders achteraf graag hun eigen actieve of passieve bijdrage tot subtiel uitgekiende kwelacties en negeren ze des te meer de zware en levenslange impact ervan op het slachtoffer en diens omgeving. En dan maar op zoek naar een nieuw slachtoffer zeker?

 

Wat is eigenlijk pesten? Niet meer of minder dan de onvrede met het eigen zielige en laffe ikje. Het niet meer binnenskamers kunnen houden van de pure verveling en frustratie, het negativisme, de innerlijke leegte en agressie en vooral het gebrek aan ( zelf ) respect en ( zelf ) liefde om al deze destructieve emoties vervolgens uit te braken in het gezicht of op de kop van anderen. Kortom, mensen met een verziekt karakter of met deuken in hun ego moeten zich blijkbaar kunnen uitleven bij mensen met te weinig ego en een kwetsbare persoonlijkheid. Wie zelf oprecht gelukkig is, voelt geen enkele behoefte om anderen het leven zuur te maken.

  

Praktijkervaring: NIET AGRESSIEF MAAR ASSERTIEF

 

Vanuit de jarenlange ervaring in ons werk met " stress en emotionele blokkades " in de aura ( cfr. overeenkomstige rubriek op de site ) en de daardoor veroorzaakte storingen in de gezondheid van mensen, hebben we vastgesteld hoe belangrijk het is dat elke mens een krachtige ( en liefst mooie ) persoonlijkheid leert ontwikkelen en duidelijke grenzen leert trekken naar de omgeving toe. Een mooie en gezonde aura ( = energieveld of gevoelslichaam rond het fysieke lichaam ) is een natuurlijke weerspiegeling van een krachtige en stralende persoonlijkheid. Tijdens de behandeling kunnen we spanningen ( = negatieve energieën ) uit iemands aura wegnemen en door gesprek en met behulp van het energiewerk kunnen we er helpen voor zorgen dat er zich op termijn minder emotionele ballast opstapelt in de aura. 

Onze beste resultaten vloeien natuurlijk voort uit een samenspel van onze inspanningen en diè van de betrokkene. Een minderheid van mensen wil echter weinig moeite doen om emotioneel weerbaarder te worden ( " ik ben en blijf een slachtoffer" ) ( " ik kan het niet " ) en laat het allemaal graag aan de healer over. Het is vanzelfsprekend dat onze resultaten dan beperkt blijven tot " dweilen met de kraan open ". Wij kunnen nooit efficiënt en snel genoeg spanningen uit iemands aura weghalen als hij of zij er vliegensvlug in slaagt om er nieuwe aan te maken. Het is niet evident voor sommigen om zich goed en gezond te ( willen ) voelen en voor zichzelf op te komen en natuurlijk vraagt dat tijd en geduld en veel oefening ( in "nee" leren zeggen bijvoorbeeld ). Zolang de bereidheid er maar is, komen zij er wel. En dit geldt ook voor de kinderen en de jong-volwassenen...

 

Jonas is 12 jaar en een ietwat schuchtere jongen met toch al krachtige standpunten voor zijn leeftijd. Op een dag wanneer ik, Griet, de stekeltjes in de aura rond zijn hart voel en zijn hartzeer bij hem aankaart, vertelt Jonas me met horten en stoten dat hij gepest wordt op school. Ik vraag hem of zijn hart misschien een schietschijf is en hij schiet in de lach ( hij zegt dat er bij hem thuis in de garage een schietschijf hangt ). " Welnu ", zeg ik hem " bij elke pijl die ze naar je afschieten, stel je je voor dat je de koers ervan kunt wijzigen en je stuurt deze telkens door naar de schietschijf thuis, daar horen die namelijk thuis.

" Ja maar "- zegt Jonas als een volbloed scepticus - " dat is toch niet letterlijk bedoeld, hoe verandert dat dan iets aan de pesterijen? " Ik zeg : " Nee, dat klopt maar op een onverklaarbare manier ga je merken dat de hatelijke opmerkingen van die pestkoppen jou niet meer kunnen raken. ", waarop hij me met ongelovige ogen aankijkt.

Een paar weken later komt Jonas me met een brede glimlach vertellen dat het kliekje pestkoppen uit elkaar gevallen is en dat een paar van hen hem zijn komen vragen om mee te voetballen.  

 

Eline is elf en vertelt me dat ze dagelijks uitgelachen wordt door een jongen van de klas die vindt dat ze " zo lelijk " is. " Ach " sus ik haar, " die jongen vertelt zo maar wat, misschien om je aandacht te krijgen. " Het probleem met onzekere pubers - zelfs wanneer ze zo mooi zijn als Eline in werkelijkheid is - is echter wel dat dergelijke hatelijke boodschappen dubbel zo hard effect hebben. Eline was verrast toen ik zei:  " als hij je dat nog eens in je gezicht slingert dan antwoord je gewoon het volgende: " liever lelijk dan een rotkarakter zoals jij! " Een tijdje later komt ze me glunderend vertellen dat die jongen geen woord meer had kunnen uitbrengen toen ze hem de boodschap netjes overgebracht had.

Kan men dit alles pedagogisch verantwoord noemen? Mogelijk niet maar ten eerste heeft het onmiddellijk effect en bovendien heeft het mèèr effect dan de pesterijen te laten aanpakken door de directie of de leraars ( waarvan meer dan de helft nog steeds liever de andere kant opkijkt ) en ten tweede kan zo'n pestkop eens goed nadenken over zijn weinig fraaie karaktertrekken. 

 

Caroline( 17 )  is altijd al een onzeker meisje geweest en ik vraag haar waarom ze haar doen en laten voortdurend laat bepalen door een groepje roddeltantes ( eigenlijk meer gifslangen te noemen ) uit haar klas. Op een dag wordt ze uitgelachen omdat ze dan wel mooie gloednieuwe laarzen draagt maar " omdat de rest van haar kledij er helemaal niet bij past ". De volgende dag weigert Caroline om haar nieuwe laarzen nog aan te trekken voor school, en dit tot grote ergernis van haar mama maar volledig volgens de instructies van de zelfverklaarde modegoeroes uit haar klas. Wat is er voor een stelletje pestkoppen trouwens leuker dan ( een ) volgzame ( of liever kruiperige ) meeloper(s)? Elke dag hadden ze wel wat nieuwe " tips " voor Caroline, die het advies van haar coaches zeer nauwgezet opvolgde.  " If you can't beat them, join them " is helaas ook hier een beetje waarheid geworden.

Eigenlijk is haar mama, Elianne, in hetzelfde bedje ziek want zij voelt zich door haar bazen op het werk al vele jaren miskend en ondergewaardeerd ( ze werkt als poetsvrouw - vaak meer toiletdame - voor een grote autogarage ) en op het einde van het jaar probeerde ze ons en vooral zichzelf ervan te overtuigen dat het genoeg geweest was en dat ze het niet meer zag zitten om na de kerstperiode terug te keren naar het werk. En inderdaad, die bewuste decembermaand bood ze haar ontslag aan... waarop de bazin dit weigerde en spottend opmerkte dat ze er binnen de maand wel terug zou staan. Het heeft zelfs geen maand geduurd en Eliannes uitleg klonk vergoelijkend: " ik werk er nu al zo veel jaren... "     

 

Niet alleen kinderen/jongeren maar ook volwassenen zijn vaak dader of slachtoffer van pesterijen. In onze praktijk leren we " slachtoffers " ( niet alleen van pesterijen ) om uit de slachtofferrol te stappen. Hoe? Door hen het cruciale gevoel bij te brengen dat zelfs de meesten van ons niet of nauwelijks geleerd hebben: " ik ben belangrijk en ik wil mij goed voelen en niets of niemand neemt me mijn goed gevoel af. EN : ditzelfde motto geldt trouwens ook voor elke andere mens die mijn pad kruist. " Dit is hier dus geen pleidooi voor egoïsme, narcisme of arrogantie, het is een oproep om een harmonieus mens te zijn door een gezond gevoel van eigenwaarde te ontwikkelen. Jezelf graag ( leren ) zien, dàt is pas moeilijk, dat blijft voor de meeste mensen vaak een levenslange struikelblok en een grote bron van spanningen.

 

" Het is genoeg geweest, ze gaan me niet meer kwetsen/pesten, " horen we mensen in onze praktijk met veel overtuiging uitschreeuwen maar tegelijkertijd lopen de tranen over hun gezicht. Zij zijn dan vaak verrast als je hen wijst op het feit dat hun tranen verraden dat het niet om een gevoelsbeslissing maar om een verstandelijke beslissing gaat en dat er dus wezenlijk niets zal veranderen. Vanuit het diepste binnenste van de mens ( ons eigenste ik IS onze aura ) deelt het gevoel de lakens uit. Het verstand zwaait graag de plak in gevoelszaken, maar het gevoel aanvaardt dat niet. Met verstandelijke argumenten kan het gevoel dus niet bereikt, laat staan overtuigd of overschreeuwd of in een hoek gedrumd worden. Hoezeer mensen het ook echt WILLEN, week na week komen ze vertellen " ik heb me weeral laten doen of me laten manipuleren, of ik heb weer als pispaal gediend". Een assertiviteitscursus volgen, is meestal niet voldoende wanneer men zich beperkt tot dagelijks voor de spiegel gaan staan om zichzelf mentaal op te peppen. Pas als iemand zich echt goed leert voelen in zijn of haar vel, kan hij of zij beter leren opkomen voor zichzelf. Enkel wanneer het een diepe gevoelsovertuiging wordt om zichzelf graag te zien en voor zichzelf te zorgen, kan men het grensoverschrijdend gedrag en dus zeker ook het pestgedrag van anderen op een natuurlijke manier aanpakken. Voor zichzelf leren opkomen is dus zeker geen mentale oefening of gebeuren. Eigenlijk luidt het motto: in liefde opkomen voor zichzelf... niet op een agressieve maar op een assertieve manier.  

Alle rechten voorbehouden Pierre Vreysen - Webontwikkeling en webdesign door Webdoos